Bugün 5 Haziran Dünya Çevre Günü. Her yıl bu tarihte çevrenin önemini konuşuyor, doğayı korumanın gerekliliğini hatırlıyoruz. Ancak artık çevre sorunları yalnızca belirli günlerde gündeme gelecek konular olmaktan çıktı. İklim krizi, kuraklık, orman yangınları ve doğal alanların yok olması hayatımızın bir parçası haline geldi.
Muğla da bu sorunları en yakından yaşayan kentlerden biri.
Bir yanda zeytinlikler, ormanlar, tarım arazileri ve su kaynakları; diğer yanda enerji ve madencilik projeleri var. Son yıllarda yapılan yasal düzenlemeler ve yeni projeler, özellikle Milas, Yatağan ve Menteşe bölgelerinde ciddi tartışmalara neden oluyor. Çevre örgütleri ve yerel halk, bu projelerin doğal alanlara zarar vereceğini ve tarımsal üretimi olumsuz etkileyeceğini dile getiriyor.
Akbelen ve İkizköy’de yaşananlar ise bu tartışmaların en bilinen örnekleri arasında yer alıyor. Bölgedeki kömür madeni faaliyetleri nedeniyle ormanlar ve zeytinlikler yıllardır tehdit altında. Yöre halkı yaşam alanlarını korumaya çalışırken, şirketler ve kamu kurumları enerji ihtiyacını gerekçe gösteriyor. Ortaya çıkan tablo, çevre ile ekonomik çıkarlar arasındaki dengenin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.
Ancak mesele yalnızca madenler ya da enerji projeleri değil. İklim değişikliği de Muğla’nın geleceğini doğrudan etkiliyor. Tam da bu noktada iklim krizinin ortaya koyduğu gerçeklerle yüzleşmek gerekiyor.
Dünya Hava Olayları İlişkilendirme Girişimi’nin (World Weather Attribution) son çalışması, Akdeniz havzasında yaşanan aşırı sıcak, kurak ve rüzgârlı hava koşullarının iklim değişikliği nedeniyle daha sık ve daha şiddetli hale geldiğini ortaya koyuyor. Araştırmaya göre geçmişte yüz yılda bir görülmesi beklenen yangın koşulları artık yaklaşık her yirmi yılda bir yaşanıyor. Üstelik yüzyılın sonunda fosil yakıt kullanımının devam etmesi halinde bu risklerin katlanarak artacağı öngörülüyor. Birkaç yıl önce yaşadığımız büyük orman yangınları hâlâ hafızalarımızda. Uzmanlar, gerekli önlemler alınmazsa benzer felaketlerin daha sık yaşanabileceği konusunda uyarıyor. Bu nedenle çevreyi korumak sadece ağaçları, ormanları korumak anlamına gelmiyor. Aynı zamanda suyumuzu, toprağımızı, tarımımızı, ekonomimizi ve çocuklarımızın geleceğini korumak anlamına geliyor.
Bugün Dünya Çevre Günü. Ancak kutlamalardan ve güzel sözlerden çok daha fazlasına ihtiyacımız var. Çünkü kaybedilen bir ormanı, kuruyan bir dereyi ya da yok edilen bir zeytinliği yerine koymak her zaman mümkün olmayabilir. Buna rağmen, çevreyi korumak ile kalkınmayı sağlamak arasında bir tercih yapmak zorunda bırakılıyoruz. Oysa doğal varlıkları tüketmeden de kalkınmak mümkündür. Bunun için çevreyi, bilimi ve gelecek kuşakların haklarını gözeten politikalara ihtiyaç duyuyoruz.
